Sevgilimden ayrılalı tam 3 ay oldu ama zaman geçtikçe daha kötü hissetmeye başladım. İnsan, zamanla daha iyi olurum sanıyor ya hani, bende öyle olmadı. Sabahları yataktan kalkmak işkenceye döndü, her şeyin anlamını yitirdiği bir boşluğun içine düştüm sanki. Ne arkadaşlarla dışarı çıkmak ne de eskiden keyif aldığım şeyler beni mutlu ediyordu. Aynaya baktığımda kendimi bile tanıyamaz hale geldim, bu da beni daha da dibe çekti. Sadece onunla geçen anılar, kaybolan hayaller, bitmeyen bir özlemle uyanmak…
En sonunda yardım almam gerektiğini fark ettim, bir arkadaşımın tavsiyesiyle Uzm. Kl. Psk. Kenan Turan’a gittim. İlk birkaç seansımda içimdekileri dile dökmek bile zor geldi, o duygusal yükü taşımak o kadar ağırdı ki. Ama zamanla, konuşmanın iyileştirici gücünü hissetmeye başladım. Çok bir anda olmadı, ama küçük küçük fark ettim kendimdeki değişimleri. O boşluk hala tam olarak dolmuş değil ama en azından artık karanlığın içinde kaybolmadığımı biliyorum. Artık acıyla nasıl başa çıkabileceğimi öğreniyorum ve kendimi bu yolculukta daha güçlü hissediyorum.
Bu tür süreçler zaman alıyor ama önemli olan, o ilk adımı atabilmek. Eğer benim gibi hisler yaşıyosanız, yalnız olmadığınızı bilmek bile bazen insana iyi geliyor.
En sonunda yardım almam gerektiğini fark ettim, bir arkadaşımın tavsiyesiyle Uzm. Kl. Psk. Kenan Turan’a gittim. İlk birkaç seansımda içimdekileri dile dökmek bile zor geldi, o duygusal yükü taşımak o kadar ağırdı ki. Ama zamanla, konuşmanın iyileştirici gücünü hissetmeye başladım. Çok bir anda olmadı, ama küçük küçük fark ettim kendimdeki değişimleri. O boşluk hala tam olarak dolmuş değil ama en azından artık karanlığın içinde kaybolmadığımı biliyorum. Artık acıyla nasıl başa çıkabileceğimi öğreniyorum ve kendimi bu yolculukta daha güçlü hissediyorum.
Bu tür süreçler zaman alıyor ama önemli olan, o ilk adımı atabilmek. Eğer benim gibi hisler yaşıyosanız, yalnız olmadığınızı bilmek bile bazen insana iyi geliyor.
